THÈBES DE PHTHIOTIDE (NÉA ANCHIALOS) - 1974

Basilique A. Saint-Démétrios. — Les fouilles de 1972 ont permis de dégager les dépendances et les environs immédiats du bâtiment (fig. 128), mettant ainsi en lumière le système d'égouts et 17 nouvelles tombes installées alors que la basilique était déjà en ruines. Des sondages ont été pratiqués dans le baptistère et de nouvelles parties du palais episcopal ont été dégagées. En même temps que du matériel divers, dont de curieuses lampes rondes (fig. 129), trois inscriptions ont été trouvées ; P. Lazaridis en livre une première lecture :

1. Sur une plaque (fig. 130) remployée comme sous-base dans la porte qui ouvre au S (ou a, à droile, le début d'un autre texte) :

[ - - - ]δου τ[ - - ]μη(νὸς) Ἀφροδεισιῶνος CI Πολυξένα Πολυξένου ἀπηλευθ-
[ερωμ]ε[-]ον ✕ CM ἐφ' ᾧ προσμείνη τὸν τῆς ζωῆς αὐτῆς χρόνον μετὰ δέ.
[ - - - ]ο λελυμένον τῶν ἀπελευθερικῶν δικαίων
[ - - - ]λευμνο > μη(νὸς) Ποσειδεῶνος η´ : Ἄμμιον Λύκου Ὀξωνὶς ἠλευθέρωσεν   AC 
[ - - - ]αλιπον λαβοῦσα λύτρον ἔχον ἐξουσίαν ἐνδημεῖν ἀποδημεῖν                ΑΜΑ-Δ 
[ - - - ]εἶν μηδενὶ μηδὲν προσῆκον                                                                          ΡΕΤΙΚΙ
[ - - - ]ου υλὸς Ἀνδριανοῦ μη(νὸς) Ποσειδαίωνος δ´ Ζώσιμος >                               ΕΛΛΑΝ
[ - - - ]σεν Ζώσιμον καὶ Λεώπα τὰ τέκνα αὐτοῦ χρή                                         ΚΑΤΑΤΟΥϹΤ
[ - - - ]ς πατρὸς ἐμοῦ τοῦ Νικοκράτους ὁ αὐτὸς Ζώσιμος                                   ΜΕΥΠΑΥΤΗ
[ - - - ]σεν Διδύμην τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα καὶ τὸ ἐ                                                                        ΤΗC ΡΟΥΦΟΥ
γέννησεν αὐτῷ κοράσιον Ἀνιόχην μηδενὶ μη                                                                             ΡΑΥΤΩΝ-ΗCΕ
[ - - - ]ον Μ̣ μηδὲ ὑποπίπτον ταῖς τοὺς κατὰ τῶν                                                                       
[ - - - ]ν νόμους                                                                                                                   ΙCΟΥCΑΝΒΟΥΛΩΝ
                                                                                                                                                     ΜΟΥC ΑΜ-Η
[ - - - ]νου τοῦ θείτου μη(νὸς) Ἡρεῶνος Ὕακινθος > ἠλευθέρωσεν α 
[λυ]τρον λαβὼν ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας αὐτῶν παρὰ Κοΐντου τοῦ Μ
[ - - ]αθα καὶ οἱ ἐκ γενετῆς πεφυκότες ἐλεύθεροι μὴ προσῆκον απ λευθερικοῖς νόμοις.

2. Sur un élément de base (fιg. 131), texte gravé sur la face principale : 

Δημοκρ- - - - -
Ἀντιγόνου τοῦ Τείμωνος ταμιεύοντος τὴν δε[υτ]έ[ραν]
ἕξαμηνον τὴν ἐπὶ στρ (ατηγοῦ) Ἐπαινέτου
      μη(νὸς) Ὁμολώου Σύντροφος καὶ Ἐλπὶς
  καὶ Σύντροφος καὶ Ἀπατὴ καὶ Ζωσίμη οἱ ἀπη
  λευθερωμένοι ὑπὸ Ἱπποκράτους τοῦ Ἀρκεσι
                                                                 Δ(ηνάρια)
  λάου Σκοτουσαίου ἔδωκαν ἕκαστος τὰ ἐκ τοῦ Νό (μου) ΔΚΒ<
  τῇ πόλει
Ἡλίου τοῦ Φιδίου ταμιεύοντος τὴν
πρώτην ἕξαμηνον τὴν ἐπὶ στρατηγοῦ
Ἐπαινέτου ὁ φάμενος ἀπηλευθερώσ
θαι καὶ δεδωκὼς τῇ πόλει κατὰ τὸ διόρθω
μα ἀργυρίου ΔΚΒ< μηνὸς Ἀπολλωνίου
Σπόρος ὑπὸ Ἀγαθάνορος
Ταμιεύοντος τὴν βʹ ἕξαμηνον Τείμωνος τοῦ ΕΝ Ἀντι[γό]νει ἡ ἀπη
λευθερωμένη ζ κη δέδωκεν τὰ ἐκ τοῦ Νό(μου) ΔΚΒ< Ξενοκράτεα ὑπὸ Λέ
τιδος τῆς Καλλιξένου
Ἀντιγόνου τοῦ Τείμωνος ταμιεύοντος τὴν
βʹ ἕξαμηνον τὴν ἐπὶ Στρ (ατηγοῦ) Ἐπαινέτου ἡ φαμένη πρὸς
ἀπηλευθερῶσθαι καὶ δεδωκυῖα τῇ πόλει τὰ
κατὰ τὸν Νό(μου) ΔΚΒ< [ - - - - - - - - - ] Ἀθηνᾶ ὑπὸ
Ἀπολλωνίου τοῦ Μητροδώρου Ξενικὴ καὶ Τρυ
φαίνης τῆς γυναικὸς αὐτοῦ
καὶ Εἰρήνη ὑπὸ Λεαίνης τῆς
Ἀπολλωνίου
 

3. Même bloc, sur la face latérale :

]ιουνιο
ταμιεύον [τος τὴν]
αʹ ἕξαμην [ον τὴν]
ἐπὶ Στρ (ατηγοῦ) Ἀγαθ [άνορος]
τοῦ Φίλωνος [ὁ φάμε]
νος ἀπηλευθερῶ [σθαι]
καὶ δεδωκὼς τῇ πό[λει]
τὰ ἐκ τοῦ Νό(μου) ΔΚΒ< [μη]
νὸς Ἀγαγυλίου Ἀγαθ[αγ]
γελος ὑπὸ Ἀγαθάνορος
τοῦ Φίλωνος χαρισαμέ
νου αὐτοῦ τὴν ἀπελευθέ
ρωσιν Ἀρχιδήμω τῷ υἱῷ α<ὐ>
τοῦ ἐπὶ τῷ εἶναι καὶ χρημα
τίζειν ἀπελεύθερον Ἀρχι
δήμου
Πολυξένου τοῦ Ἀγαθάνο-
ρος σεβ. ταμιεύοντος τὴν α´
ἑξάμηνον τὴν ἐπὶ Στρ(ατηγοῦ) Δημη
τρίου το<ῦ> β´ ἢ ἀπελευθερω
θεῖσα καὶ δεδωκυῖα τῇ πόλει τὰ ἐκ τοῦ Νόμου ΔΚΒ< μη(νὸς) Ἀγα
θυλίου Ἀθηναῖς ὑπὸ Ἀγα
θάνορος τοῦ Φίλωνος σεβ.
ἐπὶ τῷ χρηματίζειν ἀπε
λευθέραν μόνου Ἀρχιδή
μου τοῦ Ἀγαθάνορος.

PraktAE 1972 (1974), p. 31-39, 43-48 et 355.